ஆவலை மின்னவிட்டவாறே
இடியாய் வந்திறங்கியிருக்கிறது பெறுபேறு.
எப்போதும் போலே
எனக்கு மட்டுமில்லை நூறு விழுக்காடு

முழுமைக்கான கரகோஷங்களுக்காய்
நடனமாடிய விரல்களிலிருந்தே
எனை நோக்கியும் நீள்கின்றன
சுட்டு விரல்கள்

இனியுமென்ன
சுரண்டித் தெரியும்
கடைக் கத்தரிக்காய் ஆகிற்றென்
கற்பித்தல்.

இல்லா இடைவெளி வேண்டி
கிளறப் படுகின்றன
ஆவணக் கோப்புகள்.

துவக்க வருஷத்தின்
பேறு கால விடுமுறை நாட்களோ
இல்லை
நிறைந்து
முந்தானைக்கு மேலாயும் கசிந்த
செல்லக் குழந்தையின் கதறல்

துடைத்த நிமிஷத் துளிகளோ
மிகப் பெரும் நேரத் திருட்டாய்
உணரப் படுகிற
இக்காலங்களுக்குள்
கணக்கில் வருவதேயில்லை
அதற்கான பதிலீடுகள்.

உண்ணப் படாமலேயே குவிந்தழுகும்
பணக்கார வீட்டுச் சமையலறைபோலே
பல ஆய்வறைகள்
தூசித்துத் தூங்கையிலே

கருஞ் சுவரில் குழாய் வரைந்து……
காற்றிலேதான் செய்துவித்த
பரிசோதனைகள் யாவுமே
பயணப் பட்டிருக்குமா
பரீட்சை விடைத்தாள் வரைக்குமென்ற
வினாவுக்கு மட்டும்
யாரிடமுண்டு விடை.

இது எனக்கான நேரம்
இரைச்சலாய் மேலெழும் கோபமாயோ
இல்லை
கண்ணீராய் வழியும் சாபமாயோ
பதிலை எதிர்பார்த்திருந்த
பதட்டமான கணங்களுக்குள்
மிக மௌனமாகவே
மீட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்
பேரறியா அந்தச் சீனக் கவிஞனின் வரிகளை..
நான் கேட்கிறேன் -மறக்கிறேன்.
நான் பார்க்கிறேன்- உணர்கிறேன்
நான் செய்கிறேன்- விளங்கிக்கொள்கிறேன்…..

எஸ்.பாயிஸா அலி

உதைபடுதலும்
வலிமையின் தீவிரங்களில்தானே
வலியின் உச்சங்கள்
ஒரு குண்டுமுனைக் காந்தம்போலே
வளரிளம் பருவத்தர் பார்வைதனை
வெகுஇயல்பாய் ஈர்த்துவிடுகின்றன விளையாடல்கள்
ஆனாலும்
வெறும்பாடநூலுக்காய்
எப்போதுமே அப்புலந்தனைச்
சிதைப்பதிலேயே குறியாயிருப்பர் தந்தையர்
காலங்காலமாய் களைக்காமலேயே
ஓடி உதைத்து விளையாடுமிவர்
சொற்பந்துகளுக்குள் அதிர்ந்து நசுங்கி
மூச்சுத் திணறுகிற மைதானமாய்  அன்னையர்.

கிண்ணியா எஸ்.பாயிஸா அலி

கிண்ணியா எஸ். பாயிஸா அலி

பசுமைகளின் ஆழங்களூடே

உலோகக் கலவைகளின் குழம்புகள் குமிழியிட

மிகப் பாந்தமாய் சுழல்கிற பந்துகளிடையே

தீப்பாறைகளின் இறுக்கங்களுக்குள்

சில்லெனும் குளிரோடை மறைத்தபடி

அனல் சொரிகிறாய்

எரிந்து பிடித் தூசாவோமெனப் பயந்தொதுங்குமிவர்

கால்தடம் விலக்கிப் பயணப்படுகிறேன்.

கிரகங்கள் தனித்தியங்கத் தொடங்கு முன்பான

ஆதிக்கனலில்

இழை திரித்து சிறகு முடித்தே

காலத்தைச் சுருட்டிக் கைப்பைக்குள் புதைத்தபடி

ஏழுபூமி ஏழுவானம்

தாண்டியும் பெயர்கிறேன்

ஒளிந்திருக்குமக் குளிரோடைக்குள்

செட்டைகள்  விறைத்திட  நீந்திக் களித்தபடி

என்றென்றைக்குமா யதில்

தங்கிவிடத் துடிக்குமொரு சிறுமீனாய்.

கிண்ணியா எஸ்.பாயிஸா அலி

ஒதுங்கிப் போவெனத்தான் சொல்லுது

ஓயாது உள்ளொலிக்குமோர் அசரீரி.

பலவேளைகளில்

பாதப் பெருவிரல் சுரண்டுகிற

செல்லப் பூனைக் குட்டியின் குழைவொலியாகவும்

மிகச்சில பொழுதுகளில்

அதுவோர் அடிமைக்கான அதிகாரக் குரலாயுங் கூட.

திரிக்கவும் உரிக்கவும் மட்டுமே விழைகிற

கூர்நகங்களிடையேயான தொடர் பயணங்களுக்குள்

எப்படித் திறப்பேன் முகத்திரை.

அரங்கும் தளமும்

அவளுக்குமென்றான பெருமித முகங்களின்

மறுபுறத்திலே பதிந்து கிடக்கிற ஆழமான கீறல்களூடே

மெல்லமாய் உணர்கிறேன் ….

வீடும் அது சார்ந்ததும் மட்டுமேயான

ஒற்றைச் சிந்தனைக்குள் நிறைவு கண்ட

உம்மம்மாக்கள்தான் பாக்கியவதிகள்.

கிண்ணியா எஸ். பாயிஸா அலி

கண்ணுக்குச் சற்றும் புலப்படாமல் மண்ணுக்குள் புதைந்து வாழும் மண்புழு தொட்டு கடலின் மிக ரகசியமான புதர்களில் நீந்தும் மீன் கூட்டங்கள் வரையும் நொடியில் உடையக் காத்திருப்பவைகள்தான்…

1993 இல் சிறுவர் இலக்கியத்திற்கான தேசிய விருதினைப் பெற்றிருக்கும் கவிஞர் ஜெமீலின்முதல் கவிதைத்தொகுதி தனித்தலையும் பறவையின் துயர் கவியும் பாடல்கள் யாழ் இலக்கியப் பேரவையின் கவிஞர் ஐயாத்துரை விருதையும் தடாகம் இலக்கியவட்டத்தின் கலைத்தீபம் விருதையும் பெற்றிருப்பது குறித்துச் சொல்லப்படவேண்டியவை.

தென்னிந்தியப்  பதிப்புகளுக்கு நிகரான  தளக்கோலம்.  பிளவுகள்நிறைந்த கற்சுவரும் குருதி கசியும் ஒற்றைவிழியோடான பெண்ணின் பாதிமுகமுமாய் கவிஞர் நவாஸ்சௌபியின் அட்டை வடிவமைப்பு தலைப்போடு வெகுவாய் ஒன்றிநிற்கிறது.

உள்ளே  60 இற்குமதிகமான கவிதைகள்  எளிமையான மொழியும் பரவலான  களமும் தன்னுணர்வு சார்ந்துமாய்  கிழக்கின் கிராமியமணம்  குன்றாமல்ஜொலிக்கின்றன.

யுத்தம்  தீர்ந்துபோனதற்கான ஆதாரங்களை ஊடகங்கள் மாறிமாறி முன்வைத்தபோதிலும்  அது தந்த மாறாவடுக்கள் பாதிக்கப் பட்டோர் மனசை விட்டும் அகலுவதாயில்லை.

கவிஞர் ஜமீலின்

• கூட்டி அள்ள முடியாதபடி சிதறித் தொங்கும் பள்ளிச்சிறார் பிணங்களையும்….
• அதற்குள் வெடித்துச் சிதறுகிறது பேருந்து….
• துப்பாக்கி இரைச்சலில் கிழிந்து பறக்கின்றன பூக்கள்….
• ஒரே இரவில் நூற்று மூன்று பேரைக் கொன்று குவித்த குரூரத்தை….
• புதைகுழிகளின் காடாகிறது பூர்வீக நிலம்….போன்ற வரிகள்கூட இதற்குச் சான்றுதான்.

உம்மா எனும் கவிதை அவலட்சணங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் தாய்மையின் மிக உன்னதமான பண்புகளிலொன்றான தியாகம் பற்றிப் பேசுகிறது.இதுதவிர பெண்மையின் மெல்லிய உணர்வுகள் அவர்தம் அடிமைத்தளை, சுயபரிவு ,ஆதங்கம் பற்றியெல்லாம் தன்மையில் பேசியிருப்பது வியப்பிற்குரியது. எதிர்ப்பாலினை தன்னிலைப் படுத்திப் பேசும் கவிதைகள்குறைவுதானே. அதிலும்

• என் நெடுந்துயர் நிர்க்கதி பற்றி விபரித்தபோது நீயென் உடலை மட்டுமே  குறிவைத்துப் பேசினாய்…

• தெருநாய்களது வன்மங்களாலும் வக்கிரப் பார்வைகளாலும் விரட்டிக் குதறப்படுகிறது என் தாவணிக்காலம்…

• என் தரப்பின் சுயம் மட்டும் நசிந்தே கிடக்கிறது…
• பட்டப் படிப்புக்குக் கொட்டிய காலத்தையும் காசையும் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்திருந்தால் நிச்சயம் அவனை வாங்கி வாசற்படியில் கட்டிப் போட்டிருக்கலாம்..     .

எனப் பெண்வலி  பேசுகிற இவர் வரிகளில் பாசாங்குகளில்லை. மேலும்

• பருவப் பெண்களின் கன்னக்குழிகளில் காணாமல் போய்விடுகிறேன்….

எனும் மென்மையான வரிகளில் சுயம் பாடத் தவறவுமில்லை.

வானத்தைத் துளைத்துக் கொண்டு விரையும் தற்கால விலைவாசி பற்றி ஆதங்கிக்கிறது ஒறுப்பு கவிதை.மேலும், சமூகநீதி இயற்கை அறம் பற்றியெல்லாம் கொஞ்சமாய் ஆயினும் வெகு அழுத்தமாய் சுட்டிப் போகின்றன சில கவிதைகள்.

இவைகளை விடவும் தொகுப்பில் எனை அதிகம் பாதித்தவை சாச்சாவின் ஆடுகள், சித்திரவதைக்காலம்,  கல் ,முன்பள்ளிப்பாடல் ,குட்டிநட்டிக்காலம், காடு ,பிரம்பு, அடையாளம், தத்தெடுத்தல் போன்ற கவிதைகளுள்ளிருந்த சில பரிதாபமான வரிகள்.

கவிஞர் ஜெமீல் ஆசிரியப்பணி புரிபவர் போலும் .குழந்தை உளவியல் பற்றிய நல்ல புரிதலோடு பேசுகிறார்.

குழந்தையர்தம் உண்மையுலகிற்கும் அதன் கற்பனையுலகிற்கும் தெளிவான வேறுபாடுகளை அறிந்து கொள்ள முடியாதது பிள்ளைப் பருவம்.உடல் ,உள ,சமுக, மனவெழுச்சி ,மொழிவளர்ச்சி, விளையாட்டுத்திறன், அறநெறி வளர்ச்சி என்பன வளர்ச்சிபெறத் தொடங்கும் இப்பருவத்தில் ஒவ்வொரு குழந்தையினதும் குடும்ப, பள்ளி ,சமூகச்சூழல் பாதுகாப்பும் அரவணைப்பும் நிரம்பியதாகக் காணப் படவேண்டியது மிக மிக அவசியமாகும். இதுவே அப்பிஞ்சு மனதின் பெருத்த எதிர்பார்ப்புங்கூட.ஆனாலும் மேற்சொன்ன குடும்ப, பள்ளி, சமூகச்சூழலில் இவ்வரவணைப்பு மறுக்கப் படுவதும் அப்பிஞ்சுகள் குரூரமான மனக்காயங்களுக்கு உட்படுத்தப் படுவதும் பெருங்கொடுமை.

பிரம்பாய் மாறி இவர் பேசுகிற

• ஒரு காட்டுமிராண்டியிடம் சிக்கி சிலரின் வகுப்பறைக்  கனவுகளைச் சீரழித்தபோது….

என்ற வரிகளும் மேலும்

• சாளவாய் படிந்தபடி கவடு கிழிந்த காற்சட்டையோடு….
• சினெமாவில் பார்த்துப் பயந்த சிறைச்சாலை போன்ற என் பாடசாலை…
• படிப்பின் அவசியம் விபரிக்கப் படும் போதெல்லாம் சாச்சா வந்து வந்து போவார் பெரிய பெரிய கொம்புகளோடு…

• சீரழிகிறது என் முன்பள்ளிக் காலம் ஆடுகளோடு ஆடுகளாய்….

போன்ற உணர்வுபூர்வமான வரிகள் இல்லங்களிலும் பள்ளிகளிலும் நிகழ்கிற வன்முறையின் உச்சம் பற்றிப் பேசி உணர்வுகளைக்  கசிய வைப்பவை.

பொதுவாகத் தொகுப்பிலுள்ள எல்லாக் கவிதைகளுமே அருமையானவை. கவிஞர் அலறி சொல்வதுபோல

ஒற்றை  வாசிப்பில் முழுக்கவிதையையும்  உள்வாங்கி ஒரு கணப் பரவசத்தைத்  தொற்றச்செய்பவை. இக்கவிதைகள்.

கவிஞர் ஜெமீலின் தொடர் கவிதை முயற்சிகளுக்கும் அதுசார் உயர்ச்சிகளுக்கும் எம் வாழ்த்துக்கள்.

நூலின் பெயர் – உடையக் காத்திருத்தல்.
நூலாசிரியர் – கவிஞர் ஜமீல்
தொலைபேசி – 077 9689392
வெளியீடு – புதுப்புனைவு இலக்கிய வட்டம்
விலை – 200 ரூபாய்

கிண்ணியா  எஸ். பாயிஸா அலி

இன்னும் முகையவிழாத பிறை
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் காந்தி
திரியாகிப் பற்ற வைக்கிறது
திசைகளை
புள்ளியாய் விரியும் பெருநாள்
உலகமகா பாவிகளின்
கிழிசல்களைத் தைத்து
கந்தல்களைத் துவைத்து

பெருநாளினை எதிர்கொள்ள ஆவலோடு காத்திருந்த புனித நோன்பு நாளொன்றில் ,கரம் சேர்ந்திருந்த  சகோதரர் நபீலின் இரண்டாவது கவிதைத் தொகுப்பான உயிர் எழுத்து பதிப்பகம் வெளியிட்ட  எதுவும் பேசாத மழை நாளின் மூன்றாவது கவிதையின் சில வரிகளிவை.
கவிதைகளூடே இதுகாலவரை கண்டுரசித்த பிறையினின்றும் மிகவும் மாறுபட்ட வடிவேந்தி மிளிர்கிறது இன்னமும் முகையவிழாத இப்பெருநாள்பிறை.
பக்கமொன்றைத் தாண்டாத வகையிலான 50 இற்குமதிகமான கவிதைகள் எழுபது பக்கங்களுக்குள் இத்தொகுப்பிலுண்டு.
கடலின் பல்வேறு வகிபாகங்களையும் தன் முதல் தொகுப்பின் வரிகளுக்குள் விரிந்த காட்சிகளுடே நிகழ்த்திக் காட்டிய கவிஞர் இதிலே மழையின் பல்வேறு பிறதிருப்பங்களையும் அது செயற்படுத்தும் வெவ்வேறு மந்திர வித்தைகளையும் தானே மழையாகிப் பெய்திருக்கிறார்.
பகலை மூடும் இவரது மழை, மரங்களுக்கு கொண்டை முடிவதில் ஆனந்திக்கிறது. தன் தாரைகளைத் திசையெங்கிலும் செழித்த மரமாக்கின்றது.ஈரமுற்றத்தில் வைகறை பதிக்கின்றது. சின்னஞ்சிறிய பந்தலாகிச் சொட்டுகிற தறுவாயில் வானவில் தொங்கும் மூலையில் தேனீரருந்துகிறது.குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட படையெடுப்பாக வெள்ளத்தை அலைய விடுகிறது.அடைமழையாகி விளக்கேற்றுகிறது.கோபமாய் புள்ளியிடுகிறது.தூவானமாகி ஜன்னலருகே பயம்பயமாய் தெறிக்கிறது.ஒரு கணத்தில் கனலாகி இவரை வறுக்கும் மழை மறுகணம் ஒரு குழந்தை போலே பின்னால் அழுது கொண்டும் வருகிறது. மேலும்  வேறோரு கவிதையில் இம்மழையின் துவக்கத்தை கடல் படாது மழை படாது என வெகு கச்சிதமாய் கூறுகிறார். கடைசியாகப் பெய்த மழை இரக்கமில்லாமல் தன் மணல் வீட்டைச் சரித்ததாலோ என்னவோ தான் எழுதும் போது மட்டும் எதுவும் பேசாமல் பொழியும் இம்மழை இவரைப் பயங்கொள்ளவும் வைக்கிறது.

தொகுப்பிலுள்ள வசீகரமான கவிதைகளிலொன்று கடல் தெருக்கள்.

மிக எளிய வரிகள் கொண்டு

அதிராதிருக்கும் தொனியில்,

சிணுங்கும் மீன்களென்ன யார் பாடினாலும் அழகுதானே.

அடியாழ நீரின் அற்புத அமைதியை அழகாய் மிதக்க விட்டிருக்கிறார் தன் கடல் தெருக்கள் கவிதையில்.

யாழினிது குழலினிது என்பார்,மக்கட் தம் மழலைமொழி கேளாதாரெனும் தொன்மங்களுக்குள் எமை அழைத்துப் போகின்றன தொலைத்தவர்கள் தொலைந்தனர் எனும் ,குழந்தைகள்  தொடர்பான கவிதையின் சில வரிகள்.

மேலும்,  என்னைத் தனிமையானவனாகவே

எப்போதும் பார்க்கிறேன்….

என் இமைகளும் இறகுகளும்

தனித்திருத்தலின் வலியை

கண்ணீராய் ஒழுக விடுகிறது எனப் பரிவினை அவாவி நிற்கின்றன பிரிவு தொடர்பான சில வரிகள்.

பொருளாதார மேம்பாட்டுக்கான பெருநகரங்கள் நோக்கிய இடம் பெயர்வுகளும் அது தொடர்பான பதிவுகளும்  நமக்கொன்றும் புதிதில்லை.ஆனாலும்  பெரும்பாலான அண்மையக் கவிதைகளில் நகரவாழ்க்கையின்  நேர், எதிர் இயல்புகளைக் கூடுதலாகவே காணக்கிடைக்கின்றன. கடிகாரம் காட்டாத நேரம் இவ்வகைக் கவிதைகளிலொன்று.

வேகமான விசித்திர வீதிகளில் அலைகிறேன்.

பெருநகரங்கள் எனை நீரால் நிரப்புகின்றன.

நிரம்பிக் கொண்டே இருக்கிறது வயிறு…

எப்பொழுதும் கேட்க விரும்புகிற நம் நேரத்தை

அந்தக் கடிகாரம் காட்டுவதில்லை.

விட்டுப்போக விரும்பாத கிராமத்தின் பசுமையான நேரத்தைப் பெருநகரக் கடிகாரங்கள் எப்போதுமே காட்டியதில்லைதான்.

இதையேதான்

பரோல்லின் விடுமுறை பெற்று

வீடு மீளும் கைதியை ஒப்ப

நான் பெருநகரச் சிறை விலகி

வெளியே வருகிறேன்……..

…..முடிந்தது விடுமுறை

பசி கொண்ட பூதமென வாய் பிளந்து காத்திருக்கிறது

பெருநகரம்

மீளாச்சிறைக்குள் நான் மீள.

என்கிறது கவிஞர் திருமாளவன் வரிகள்.

தொகுப்பிலுள்ள உணர்வுபூர்வமான கவிதைகளிலொன்று ஒரு நிலாக்கடல்.

தன் முகம் தடவி விட்டுப்போன வாப்பாவின் இறுதியாத்திரைக் கணங்களோடு ஒன்றித்திருப்பவை.

புடைத்த விம்மலில் கடலைப் பார்க்கிறேன்…..

வாப்பா

நீங்கள் மடித்து ஒட்டிய காகிதம்

நான் அஞ்சல்காரன்….

தூரம் பாரமாகி கால் தள்ளாடுகிறது.

….மழை தேடி வானத்தை அண்ணாந்தேன்

வாப்பா

விண்மீன்களெல்லாம் உங்களுடையவை.

எனும் வரிகளோடு நாமும்  வானத்தை அண்ணாந்தால் வானம் கறுப்பாகிக் கிடக்க விண்மீன்களோ எம் விழிகளிலிருந்தும் துளிகளாய் உதிர்கின்றன.எவர் மனதையும் இளக்கிப்போகும் மிக நெகிழ்வான வரிகள்.

இன்னும் சில கவிதைகளில் தன் இணை மீதான இறுக்கங்களை நெருங்கியும் விலகிநின்றும் பேசுகிறார் கவிஞர்.

ஒருசில கவிதைகள் மறுவாசிப்பினைக் கோரிநிற்பவை.ஆனாலும் நாளின் மிகக் குறுகிய பொழுதினில் மாத்திரமே எழுத்து சார்ந்துஇயங்கக் கூடிய என்போன்றோரை விடவும் நவீன பின்நவீனச் சூழலில் தொடர்ச்சியாய் இயங்குவோரால் இச்செறிவான வரிகளின் ஆழ அகலங்கள்,குறைநிறைகள்,அவை அடுத்ததாயும் பயணப் படவேண்டிய திசைகள் தொடர்பிலெல்லாம் விரிவாகப் பேசப்படக்கூடும்.

தொகுப்பின் கடைசிக் கவிதை இது

அவ்வளவு வேகத்துடன் நீளும் நம் சத்தம்

பைத்தியத்தின் ஒலியெனக்

கதவுகளைத் தாழிடுகின்றனர்.

தன் கவிதைகள் தொடர்பில் கேட்டுச் சலித்த எதிர்வினைகளுக்குள் முளைத்தெழுந்ததோ இக்கவிதை.

முதல் தொகுதிக்குப் போலவே இதற்கும் கவிஞர் சோலைக்கிளியே அணிந்துரை எழுதியிருக்கிறார். கவிதைகளைப் பகுத்தும் பிரித்தும் தாம் வரைந்த சட்டகங்களுக்கூடாக வாசகரை நோக்கச் செய்யாத கவிஞர் சோலைக்கிளியின் நேர்த்தியான அணிந்துரையில் வாழ்க்கை அழகாக அழகாக ஒரு படைப்பாளியின் படைப்புகளும் அழகாகும் ஆழமாகும் என்பதற்கு நபீலின் கவிதைகளும் எடுத்துக் காட்டானவை. எனும் வரிகள் நூலின் கனதியைக் கூட்டக் கூடியவை.

கவிஞர் நபீலின் ஆழமான வாசிப்பனுபவங்களையும் கடுமையான உழைப்பையும் இத்தொகுதியினூடே காணமுடிகிறது . சகோதரரின் தொடர் கவிதை முயற்சிகளுக்கு என் வாழ்த்துக்களும் பிரார்த்தனைகளும்.

எஸ்.பாயிஸா அலி